Een biologische tuin zonder schadelijk gedierte. Wie wil dat nou niet? Dat is helaas een illusie, want een gezonde tuin heeft zowel nuttig als schadelijk gedierte. De kunst is om dit in een goed evenwicht te houden. Eerder deelden we al enkele manieren die wij toepassen bij Stadslandbouw Mooieweg. In dit artikel gaan we nog even door.
Natuurlijk evenwicht
Een belangrijke voorwaarde voor een gezonde tuin is een natuurlijk evenwicht, een evenwicht tussen schadelijke en nuttige dieren. Die laatste hebben we bij Stadslandbouw Mooieweg namelijk het liefst en daarom kiezen wij ervoor om de omstandigheden voor die nuttige dieren te optimaliseren. Al sinds onze start timmeren we hiervoor aan de weg. En we merken dat het geduld vergt en inzicht om een voormalig kweekterrein met kassen en reguliere teeltmethodes om te vormen tot een kweekterrein met een natuurlijk evenwicht.
Fijne netten
In 2025 gebruikten we voor het eerst tij ne netten over lookgewassen zoals ui en prei. Deze netten zijn ontoegankelijk voor de preivlieg die daardoor haar eitjes niet op de lookgewassen kan leggen. De larf jes van deze vliegjes richten veel schade aan en de eerste resultaten zijn bemoedigend.
Netten kunnen ook toegepast worden om te voorkomen dat koolwitjes hun eitjes leggen op de kool. Rupsen kunnen een kool in korte tijd helemaal opvreten. Maar ja, ze zijn zo vrolijk, die vlinders ….
Tomatenkassen
In de tomatenkassen is sprake van een zekere monocultuur die een speciale behandeling nodig heeft. Door tussen de tomatenplanten basilicum, afrikaantjes en/of goudsbloemen te planten, proberen we ongedierte te weren. Maar áls er eenmaal ongedierte in de ka s zit, kom je er moeilijker vanaf. Enkele jaren geleden was er bijvoorbeeld een ware luizenplaag. Om dit biologisch te bestrijden werden eitjes van lieveheersbeestjes aangeschaft. De larven voeden zich voornamelijk met bladluizen. Binnen een paar dagen was het effect al merkbaar en na een week was de plaag onder controle.
Een jaar later vond de witte vlieg het erg prettig in de tomatenkassen. Eenzelfde methode pasten we toen toe met de poppen van sluipwespen. Helaas gaf dit niet zo’n snel en gunstig effect als de eitjes van de lieveheersbeestjes. De temperatuur in de kas was vrij hoog voor de sluipwespen, maar ideaal voor de witte vlieg, waardoor de witte vlieg zich sneller vermenigvuldigde dan de sluipwesp. We leerden dat we de sluipwesp eerder hadden moeten inzetten. Zo blijkt maar weer dat je niet altijd kunt voorzien wanneer enkele beestjes zich tot een plaag zullen ontwikkelen.
Liever. ..
De meeste mensen zien liever geen ongedierte in hun kropje sla, kool of bloemen. Maar wij zeggen: liever een paar zichtbare luizen, een slak of een rups, dan onzichtbare gifstoffen. Niet alleen voor onszelf, maar vooral voor de natuur.